Arrived in Tasmania!!!
Wegens verblijf in the bush bush hadden we geen internet en daarom staat het verhaal er wat laat op! (komende dagen zal dat waarschijnlijk wel weer zo zijn, dus hou daar rekening mee ;))
Overigens hebben we er serieus een uur over gedaan om nu wat foto's te uploaden, daarom maar een paar!
Dan nu het verhaal van 24 feb:
Zo dat was weer ernstig vroeg vanmorgen! Om 05.00 uur ging de wekker en dat is best moeilijk wakker worden in zo'n heerlijk bed. Direct maar onder de douche gestapt dus om even goed wakker te worden. We waren netjes op tijd beneden, want we waren net klaar met uitchecken toen de Skybus voor de deur stond. Het was behoorlijk druk zo vroeg op de ochtend op de Skybus-terminal, maar dat maakte wel dat de bus naar het vliegveld gelijk zou vertrekken. We waren hierdoor ruim op tijd op het vliegveld, waardoor we nog wat tijd over hadden om even rustig te ontbijten en op internet te surfen. Echt heerlijk dat dat op het vliegveld gratis is! Op msn hebben we nog even met Marjolijn gekletst, dat was even leuk! Helaas kunnen we via een openbaar netwerk niet op Skype, anders hadden we vanmorgen vast even met iemand kunnen bellen. Hopelijk lukt dat binnenkort een keertje. Nu ik dit type zijn we in Tasmanië op een camping aan Lake St. Clair. Helaas hebben we hier geen internet, dus jullie hebben morgen helemaal niets te lezen... Zodra ik ergens internet tegenkom zet ik het verhaal natuurlijk wel online!
De vlucht naar Tasmanië was wel gezellig. We raakten aan de praat met 2 Australische zussen van rond de 50 jaar die op bezoek gingen bij hun moeder in Tasmanië. Ze hebben ons allerlei tips gegeven over de plekken die we kunnen bezoeken; erg handig! Eén van die plekken die ze beschreven was een plaats waar je boven de boomtoppen kan zweven. Het ligt op de route, dus wie weet gaan we dat nog wel doen ook (als ik mijn angst kan overwinnen)...
Nadat we zijn geland hadden we vrij snel onze koffers en hebben we gebeld naar het bedrijf waar we onze camper van zouden krijgen. We zijn opgehaald door een vrouwtje in een knalblauwe legging en met scheurstem... ze rook ook een beetje naar alcohol en we zaten nog niet in de auto of ze begon al over de aardbeving in Nieuw Zeeland en dat ze daar een vriendin is verloren... beetje vreemde situatie wel! Maar dit kon de pret niet drukken, want binnen 10 minuten stonden wij oog in oog met onze campervan en hij zag er prachtig uit! Na het papierwerk gauw op pad richting Richmond, waar we voor deze week boodschappen hebben ingeslagen. Tjemig, de prijzen hier vallen echt tegen! Je moet nu echt geen backpacker zijn, want dan ben je volgens mij alleen maar aan het werk om geld te verdienen, anders kun je gauw weer naar huis! In Richmond even de oudste brug van Australië op de foto gezet en nadat we ons broodje hebben gegeten, zijn we snel doorgereden richting Lake St. Clair. In totaal 2 uur rijden. Vlak voor Lake St. Clair bevindt zich nog de Wall in the Wilderness, waar we natuurlijk zijn gestopt. De Wall is een heel lang kunstwerk van hout, waar de kunstenaar alles met de hand heeft bewerkt. Hij is hier jaren mee bezig, maar het resultaat mag er zijn. Wat is dat knap gedaan; die details zijn net echt! Kijk even op http://www.wallinthewilderness.com.au/. Dan kunnen jullie zien wat we bedoelen! Helaas mochten hier ook geen foto's worden genomen... dus we hebben geen aandenken helaas!
Na de wall zijn we in Cradle Mountain - Lake St. Clair National Park aangekomen. De weg hier naartoe werd ook met de meter mooier; van glanzend geel/goud naar donkergroen. Op de camping hadden ze helaas geen powered sites meer, dus we staan nu op een site zonder stroom. Geen probleem overigens, want we hebben alles wat we nodig hebben bij ons! In de camper zit een gootsteen met kraan met lopend water, een koelkast, een gaskookstel en zelfs een magnetron! Echt kamperen is het dus niet, maar het is wel krap allemaal hoor! Dus het lijkt meer op kamperen dan je denkt. We hebben een wandeling van ongeveer 2 uur gemaakt, nadat we hier zijn aangekomen. Omdat het rond schemertijd was, hadden we grote kans op wildlife en ja hoor, we hebben wel 3 wallabees of aanverwante beestjes gezien, gefilmd en op de foto gezet en een soort stekelvarken ofzoiets. We moeten nog even een boekje kopen met alle dieren erin! De omgeving is echt onbeschrijflijk mooi. We hebben, zoals Martijn zei, de instelling van de camera ook op JPG gezet, wat ervoor heeft gezorgd dat we nu wel foto's hebben! JEEEEEJ! De foto's van de eerste dagen houden jullie nog tegoed! Na spaghetti te hebben gekookt en gegeten en Jeroen daarna de afwas heeft gedaan, gaan we zo lekker ons bedje opmaken en slapen. Het is pikdonker buiten, ik hoop niet dat ik naar de wc moet vannacht! Als dat wel zo is, dan mag Jeroen lekker met me mee, want ik ga echt niet in mijn eentje! Zo weer genoeg voor vandaag. See you tomorrow!
Knuffels!
Melbourne 2
En we zijn er weer met een nieuw verhaal uit Melbourne. Vandaag hebben we een hele leuke dag gehad waarin we veel hebben gezien en met name veel hebben gelopen.
Toen ik vanmorgen om 10.00 uur uit mezelf wakker werd lag er, in plaats van Jeroen, een briefje naast me op Jeroen zijn kussen. Jeroen schreef dat hij aan het hardlopen was en dat hij rond 10.50 uur terug zou zijn; een broodje en jus d'orange stonden klaar, die had hij ook al gehaald! Wat een lieve man heb ik toch J. Ik heb mezelf gedoucht en de kamer een beetje opgeruimd toen Jeroen weer bezweet terug kwam. Hij heeft lekker hardgelopen in het park om de hoek.
Het was prachtig weer vandaag; blauwe lucht met een koel windje. Dat maakte het erg aangenaam en we konden in onze nieuwe kleren op pad!
Als eerste zijn we naar het Melbourne Museum geweest. Een hypermodern museum met interessante exhibities, zoals dinosaurussen, wildlife, body & mind, evolutie en een echt stuk regenwoud. Alle exhibities zijn ingericht op de staat Victoria en natuurlijk Melbourne (dus welke dinosaurussen hier leefden enzo). Het mooist en tevens de reden dat we naar het museum zijn gegaan, vond ik de Bunjilaka Aboriginal Cultural Centre. Hier werden allerlei verhalen van aboriginals verteld door de jaren heen. Het is niet te geloven wat deze mensen hebben meegemaakt; verbannen van hun eigen land en heel veel zelfs mishandeld en vermoord! Ik had echt kippenvel toen ik daar rondliep. Er waren honderden foto's opgehangen van aboriginals die door al deze ellende zijn geraakt. Verhalen van kinderen van aboriginals waarvan hun ouders zijn weggehaald bij hun ouders door de regering om te ‘helen' van de ziektes. Het is exact zoals in de film Australia wordt verteld. Helaas mochten we niet fotograferen in de hal, want dan had ik jullie echt mooie dingen kunnen laten zien.
Na 2,5 uur in het museum te hebben rondgewandeld, zijn we naar de Royal Botanic Gardens gegaan waar we een heerlijk broodje hebben genuttigd op een bankje in de schaduw. Deze botanische tuinen zijn echt prachtig aangelegd; je waant je helemaal niet meer in de stad! Er was een grote vijver, ik kan het eigenlijk wel omschrijven als een meer zo groot, waar zwarte zwanen zwommen! Ik moest natuurlijk gelijk denken aan Suske en Wiske; Els weet wel wat ik hiermee bedoel :D.
Hierna hebben we gauw bij de laundry mijn jas, broek en truitje opgehaald, die zo goed als schoon waren. Ik was helemaal blij, want ik had eigenlijk niet verwacht dat die grote koffievlekken er nog uit zouden gaan! Heb de vrouw daarom wat extra fooi gegeven, haha ze wist niet wat haar overkwam, zo verbaasd keek ze me aan.
Tegen 18.30 uur zijn we richting de Eureka Tower gegaan. Dit is met 92 verdiepingen het hoogste woongebouw van de wereld. Met 9 meter per seconde zijn we in de lift omhoog geschoten en op de 88e verdieping kun je het Skydeck op waar we echt een geweldig uitzicht hadden over de stad (en verder!). Omdat het vandaag zo helder was buiten konden we heel ver kijken. Ik vond het natuurlijk weer heel eng en ik voelde ook het gebouw bewegen, maar ondanks dit vond ik het wel de moeite waard. Daar hebben we ook nog een aardige meid uit Antwerpen ontmoet waar we een tijd mee hebben staan kletsen. Het bleek dat ze 2 vrijkaartjes had voor ‘the edge'; een 3 meter lang stuk in het gebouw op dezelfde etage als het deck waar je omringd bent door glas (dus ook onder je voeten!). Jeroen wilde dit wel doen en ik natuuuurlijk niet! Dus Jeroen en Nathalie zijn samen in ‘the edge' gegaan. Toen ze terugkwamen bleek dat het erg spannend was geweest, want je stapt blijkbaar in een ruimte en dan is de boel nog geblindeerd. Dan begint alles te bewegen en schuift de ruimte blijkbaar 3 meter het gebouw uit. Nog steeds is alles geblindeerd en dan wordt muur voor muur alles onthuld en is het puur glas waar je nog doorheen kijkt. Als laatste wordt ook onder je voeten helder en sta je dus in een glazen hok zo'n 270 meter boven de grond. Nou, mij niet gezien dus he! Jeroen, die gek, is nog gaan liggen ook... Helaas mochten we hier ook geen foto's maken, maar we hebben wel bewijs dat Jeroen het gedaan heeft, want hij kreeg een armband mee met de volgende tekst erop: ‘I survided the edge'.
Na deze indrukwekkende toren zijn we naar de Queen Victoria Market geweest, waar we even gauw een turks broodje hebben gegeten en we even hebben gestruind langs de kraampjes. Het was heel druk en achteraf vonden we hier niet zoveel aan. We waren op zoek naar een petje en een zonnebril, maar die verkochten ze dus helemaal niet. Het was meer een markt met prullaria, zoals felgekleurde gekke lampen en kokosnotenhorloges... , tarotkaartlezingen, henna-tattoos en massages... eigenlijk was het een leuke markt voor jou Ans, hihi! Maar ja, jij bent er niet bij, dus we hebben maar een paar foto's gemaakt. Ik heb nog wel een hoofdband gekocht; dan heb ik tenminste iets op mijn hoofd als we de woestijn in gaan ;-). Binnen het uur waren we weer weg richting ons hotel. De dag is alweer om. Dat ging echt snel!
Morgenochtend worden we om 06.00 opgehaald, zodat we op tijd op het vliegveld zijn. Jeroen ligt er alweer in nu ik dit type. Hij heeft nog steeds niet helemaal de verloren uren slaap ingehaald.
Ik merk trouwens ook dat ik tijdens vlucht niet heb geslapen. Ik heb namelijk een koortslip (zielig he?) en dat krijg ik alleen als ik heeeel moe ben of een lage weerstand heb. Nou ja, die gaat vanzelf wel weer weg. Mams, we hebben trouwens je smsje gekregen.LIEF!! J
Morgenavond slapen we voor de eerste keer in onze campervan. We zijn heel erg benieuwd!!
Liefs en kussies!
PS Ans, Jack eet ook appels, paprika en mais. Je hebt toch al vaker voor hem gezorgd... ? :P
Martijn, ja dat is een goede! Ik ga dat eens even opzoeken... helaas kan ik nog niets downloaden nu; internet is een beetje duur in het hotel. Misschien morgenochtend op het vliegveld (das gratis)
Els, zooooo lief! Geef Romy maar een dikke kus van ons :)
Melbourne 1
Hoi allemaal!
We hebben er al een hele dag Australië op zitten en tot nu toe is helemaal leuk! We zijn gisteravond om 22.30 uur in het hotel aangekomen en we waren echt he-le-maal gesloopt. In totaal heb ik 30 uur niet geslapen. Jeroen heeft nog wel ongeveer 1,5 uur geslapen in het vliegtuig, maar dat is ook niet echt lang. En omdat we alleen duurbetaald internet in het hotel hebben, konden we ook niet eventjes kort op internet om snel te zeggen dat we zijn aangekomen. Vandaar nu pas een berichtje.
We zijn dus behoorlijk lang onderweg geweest en ik vond het nog best tegenvallen zo'n lange reis, ook al hadden we genoeg te doen. We waren dan ook maar al te blij toen we eindelijk ons bed zagen en wat heb ik heerlijk geslapen vannacht! We hadden wel de wekker gezet om 10.00 uur, omdat ik anders nu nog had geslapen (en het is nu 19.15 uur). Jeroen daarentegen was vanmorgen om 07.00 uur al klaar wakker en die heeft zelfs nog een film gekeken! Nou, de rollen zijn dus duidelijk omgedraaid haha.
Toen ik rustig onder de douche stond vanmorgen is Jeroen heel lief ontbijt gaan halen. Om de hoek van het hotel zitten tientallen koffietentjes en zaakjes waar je heerlijke broodjes kan halen. Het is ons al opgevallen dat ze hier in Melbourne gek zijn op eten en koffie. Schijnbaar is dit de koffiehoofdstad van Australië en dat mogen ze van mij met recht zeggen! Wat een heerlijke koffies ! Zo lekker, dat ik vanmorgen bedacht dat mijn kleding en haar het ook wel zou lusten..... oftewel ik heb mijn halve kop over me heen laten vallen, waardoor ik onder de koffie zat. Heel mijn witte zomerjas naar de kl... Die hebben we daarom, samen met mijn broek en truitje, bij een laundry gebracht. Hopelijk krijgen ze het daar schoon! Daarvoor eerst gauw bij de Esprit Outlet kleding gekocht, want ja, zo naakt over straat accepteren ze hier ook niet J. Vandaag was dus een shopdag, wat we overigens van plan waren. We hebben bewust niet veel kleding meegenomen van huis en we zijn vandaag in het hotel aangekomen met voor mij: 2 driekwart-broeken, een korte broek en 6 tops/shirtjes en voor Jeroen: 2 korte broeken en 2 polo's. Echt superleuk en dat allemaal bij elkaar voor nog geen 200 euro (en de helft is nog Esprit ook!). Dat was een goeie koopjesdag dus. Ook hebben we nog een extra batterij voor de handycam (wat ons huwelijkscadeau van Martijn, Els en Romy is) en een simkaart gekocht. We hebben nu een telefoonnummer hier, dus mocht iemand interesse hebben om ons te bellen (uiteraard moet je dan wel voor internationaal betalen) mail ons eventjes, dan mailen we het telefoonnummer door. Hou wel rekening met hoelaat je belt, want het is hier 10 uur later dan bij jullie. Terwijl ik dit type is het bij jullie 09.25 uur en bij ons dus 19.25 uur.
Verder hebben we ook nog wat extra zonnebrand gekocht voor mij, omdat ik natuurlijk in Nederland al allergisch ben voor de zon, laat staan hier! Het was overigens vandaag goed te doen buiten. Het was hier half bewolkt met een beetje wind, wel lekker eigenlijk. We schatten dat het zo rond de 22 graden was. Dus beter dan gisterenpaps! :)Dat is bij jullie wel anders als het goed is :P .
Het hotel waar we nu zitten heet het Crossley Hotel http://www.crossleyhotel.com.au/. We blijven hier nog 2 nachten. De kamer is prima en we zitten in het centrum vlakbij Chinatown (zelfde straat).
Melbourne bevalt tot nu toe prima. Het is levendig, maar gemoedelijk. De straten zijn superschoon en het openbaar vervoer in het centrum is gratis. Op elke hoek kun je toeristische informatie krijgen via borden. Je kan echt merken dat ze toeristen hier waarderen. De mensen zijn ook echt trots op hun stad! We hebben dan ook al met veel mensen een kletspraatje gehouden, want Australiërs zijn echt superaardig en behulpzaam! In de Esprit bleek de verkoopster Nederlands te zijn, dus daar hebben we ook nog een tijd staan kletsen.
Op de terugweg naar het hotel kwamen we nog langs een demonstratie van mensen die vechten voor de rechten van inwoners van Libië. Je kan hier ook veel merken van alle commotie in het Midden-Oosten. Ik kreeg er kippenvel van toen ze langskwamen onder begeleiding van de politie.
Zojuist ook op tv gezien dat er in Nieuw Zeeland een flinke aardbeving is geweest. Ik hoop dat Oceanië vanaf nu een beetje met rust gelaten wordt. Genoeg natuurrampen voor een paar jaar.
Helaas kunnen we nog geen foto's plaatsen. De foto's van de spiegelreflex-camera moeten eerst geconverteerd naar JPG en dat programmaatje staat niet op deze laptop en van de andere camera zijn we de kabel vergeten om de foto's naar de computer te downloaden... lekker bezig he! Hebben we alles zo goed voorbereid, zijn we dat vergeten. Dat is echt stom... morgen op pad om te kijken of we een card-reader kunnen kopen. Zodra we foto's kunnen plaatsen, doen we dat natuurlijk!
Dikke zoen!
PS Nardjara, we zijn inderdaad door die indoor jungle gewandeld. Vond het best gaaf zo midden op het vliegveld!
Ans, Jeroen vond de vlucht meevallen qua lengte, maar nu we hier een dag zijn, zijn we dat ook allang weer vergeten hoor! Het is namelijk erg de moeite waard (zo goed Loek? ;))
Kuala Lumpur
Nog 1,5 uur vliegen (het is nu 21.45 uur Nederlandse tijd) te gaan en dan landen we op Kuala Lumpur. Aangezien we daar toch 3 uur hebben om te wachten dacht ik dat het wel leuk zou zijn om daar even gebruik van te maken en alvast een eerste blog te uploaden. Dan kunnen jullie in ieder geval zien dat we veilig in Maleisië zijn geland! Maar dan moet er natuurlijk ook wat te schrijven zijn en zoveel hebben we nog niet echt meegemaakt ;).
We waren vanmorgen ruim op tijd op Schiphol. Ik heb de hele weg ernaartoe mogen knuffelen met mijn kleine nichtje, die ik nu toch al erg mis ;) Jeroen zat bij zijn ouders in de auto. In totaal genoeg mensen van het afscheidscomité dus! Op naar de counter van Malaysia Airlines, want we hadden via internet al ingecheckt, alleen de boardingpasses konden we er niet uit krijgen. Ik sta net met die man van Malaysia Airlines te praten, springt er plots iemand half op mijn rug! Het was Sanne! ... of was het Kim? ....Ehh... Ik weet eigenlijk niet wie er ineens op mijn rug zat, maar we werden dus super verrast door Sander, Sanne en Kim. Ze kwamen ons uitzwaaien! Echt superlief en zeker onvergetelijk J. Gekke mensen komen helemaal uit Zoetermeer rijden om in 15 minuten afscheid te nemen.
Na met een lach en een traan (uiteraard de traan bij Els) afscheid te hebben genomen zijn we door de douane gegaan en op Schiphol ging de tijd eigenlijk heel snel. Jeroen heeft wat magazines gekocht en ik heb nog even mn moedertje gebeld, die natuuuuurlijk moest huilen. Zolang gaan we nou ook weer niet weg... hihi. Daarna Esther gebeld, want ja; die ging om 15.00 uur vliegen naar Sri Lanka en de Malediven! Omdat zij een paar een uur later dus op Schiphol zou rondlopen hebben we een geheim briefje geschreven en ergens achtergelaten voor Esther en Yoann om te vinden. Ik heb heel benieuwd of ze het gevonden hebben! Voordat we het vliegtuig in mochten zijn we door de bodyscan gegaan! Wat een geweldig apparaat; stilstaan, handen omhoog en..... nee niet schieten! Gewoon na 3 seconden doorlopen, want dat heeft ie nodig om je helemaal te scannen! Ik voelde me echt wel veilig daarna, want iedereen moest erdoorheen.
In het vliegtuig hebben we trouwens superveel ruimte! En dat voor Economy Class. De service is ook super en het eten heerlijk. We hebben een hele bibliotheek aan films, tv-series, muziek en spelletjes. Het is echt niet te geloven! En we hebben natuurlijk een eigen scherm allemaal. Jeroen zit naast me de hele tijd zijn benen te bewegen (die is een beetje bang voor trombose hihi), echt geen gezicht!
Maar ja, naast hem zit een vrouw die heel veel ligt te slapen en we kunnen er natuurlijk moeilijk overheen klimmen de hele tijd. Het lijkt wel of Jeroen op een fiets zit, zo beweegt hij! Haha!
Nog eventjes volhouden tot Kuala Lumpur, dan hebben we er 11 uur vliegen (met ook best wat turbulentie trouwens!) op zitten en is het wel tijd voor een break! Wat een lange zit... Ik ga even verder luisteren naar The Script; goede cd!
Dikke zoenen van ons!