En we zijn er weer met een nieuw verhaal uit Melbourne. Vandaag hebben we een hele leuke dag gehad waarin we veel hebben gezien en met name veel hebben gelopen.
Toen ik vanmorgen om 10.00 uur uit mezelf wakker werd lag er, in plaats van Jeroen, een briefje naast me op Jeroen zijn kussen. Jeroen schreef dat hij aan het hardlopen was en dat hij rond 10.50 uur terug zou zijn; een broodje en jus d'orange stonden klaar, die had hij ook al gehaald! Wat een lieve man heb ik toch J. Ik heb mezelf gedoucht en de kamer een beetje opgeruimd toen Jeroen weer bezweet terug kwam. Hij heeft lekker hardgelopen in het park om de hoek.
Het was prachtig weer vandaag; blauwe lucht met een koel windje. Dat maakte het erg aangenaam en we konden in onze nieuwe kleren op pad!
Als eerste zijn we naar het Melbourne Museum geweest. Een hypermodern museum met interessante exhibities, zoals dinosaurussen, wildlife, body & mind, evolutie en een echt stuk regenwoud. Alle exhibities zijn ingericht op de staat Victoria en natuurlijk Melbourne (dus welke dinosaurussen hier leefden enzo). Het mooist en tevens de reden dat we naar het museum zijn gegaan, vond ik de Bunjilaka Aboriginal Cultural Centre. Hier werden allerlei verhalen van aboriginals verteld door de jaren heen. Het is niet te geloven wat deze mensen hebben meegemaakt; verbannen van hun eigen land en heel veel zelfs mishandeld en vermoord! Ik had echt kippenvel toen ik daar rondliep. Er waren honderden foto's opgehangen van aboriginals die door al deze ellende zijn geraakt. Verhalen van kinderen van aboriginals waarvan hun ouders zijn weggehaald bij hun ouders door de regering om te ‘helen' van de ziektes. Het is exact zoals in de film Australia wordt verteld. Helaas mochten we niet fotograferen in de hal, want dan had ik jullie echt mooie dingen kunnen laten zien.
Na 2,5 uur in het museum te hebben rondgewandeld, zijn we naar de Royal Botanic Gardens gegaan waar we een heerlijk broodje hebben genuttigd op een bankje in de schaduw. Deze botanische tuinen zijn echt prachtig aangelegd; je waant je helemaal niet meer in de stad! Er was een grote vijver, ik kan het eigenlijk wel omschrijven als een meer zo groot, waar zwarte zwanen zwommen! Ik moest natuurlijk gelijk denken aan Suske en Wiske; Els weet wel wat ik hiermee bedoel :D.
Hierna hebben we gauw bij de laundry mijn jas, broek en truitje opgehaald, die zo goed als schoon waren. Ik was helemaal blij, want ik had eigenlijk niet verwacht dat die grote koffievlekken er nog uit zouden gaan! Heb de vrouw daarom wat extra fooi gegeven, haha ze wist niet wat haar overkwam, zo verbaasd keek ze me aan.
Tegen 18.30 uur zijn we richting de Eureka Tower gegaan. Dit is met 92 verdiepingen het hoogste woongebouw van de wereld. Met 9 meter per seconde zijn we in de lift omhoog geschoten en op de 88^e verdieping kun je het Skydeck op waar we echt een geweldig uitzicht hadden over de stad (en verder!). Omdat het vandaag zo helder was buiten konden we heel ver kijken. Ik vond het natuurlijk weer heel eng en ik voelde ook het gebouw bewegen, maar ondanks dit vond ik het wel de moeite waard. Daar hebben we ook nog een aardige meid uit Antwerpen ontmoet waar we een tijd mee hebben staan kletsen. Het bleek dat ze 2 vrijkaartjes had voor ‘the edge'; een 3 meter lang stuk in het gebouw op dezelfde etage als het deck waar je omringd bent door glas (dus ook onder je voeten!). Jeroen wilde dit wel doen en ik natuuuurlijk niet! Dus Jeroen en Nathalie zijn samen in ‘the edge' gegaan. Toen ze terugkwamen bleek dat het erg spannend was geweest, want je stapt blijkbaar in een ruimte en dan is de boel nog geblindeerd. Dan begint alles te bewegen en schuift de ruimte blijkbaar 3 meter het gebouw uit. Nog steeds is alles geblindeerd en dan wordt muur voor muur alles onthuld en is het puur glas waar je nog doorheen kijkt. Als laatste wordt ook onder je voeten helder en sta je dus in een glazen hok zo'n 270 meter boven de grond. Nou, mij niet gezien dus he! Jeroen, die gek, is nog gaan liggen ook... Helaas mochten we hier ook geen foto's maken, maar we hebben wel bewijs dat Jeroen het gedaan heeft, want hij kreeg een armband mee met de volgende tekst erop: ‘I survided the edge'.
Na deze indrukwekkende toren zijn we naar de Queen Victoria Market geweest, waar we even gauw een turks broodje hebben gegeten en we even hebben gestruind langs de kraampjes. Het was heel druk en achteraf vonden we hier niet zoveel aan. We waren op zoek naar een petje en een zonnebril, maar die verkochten ze dus helemaal niet. Het was meer een markt met prullaria, zoals felgekleurde gekke lampen en kokosnotenhorloges... , tarotkaartlezingen, henna-tattoos en massages... eigenlijk was het een leuke markt voor jou Ans, hihi! Maar ja, jij bent er niet bij, dus we hebben maar een paar foto's gemaakt. Ik heb nog wel een hoofdband gekocht; dan heb ik tenminste iets op mijn hoofd als we de woestijn in gaan ;-). Binnen het uur waren we weer weg richting ons hotel. De dag is alweer om. Dat ging echt snel!
Morgenochtend worden we om 06.00 opgehaald, zodat we op tijd op het vliegveld zijn. Jeroen ligt er alweer in nu ik dit type. Hij heeft nog steeds niet helemaal de verloren uren slaap ingehaald.
Ik merk trouwens ook dat ik tijdens vlucht niet heb geslapen. Ik heb namelijk een koortslip (zielig he?) en dat krijg ik alleen als ik heeeel moe ben of een lage weerstand heb. Nou ja, die gaat vanzelf wel weer weg. Mams, we hebben trouwens je smsje gekregen.LIEF!! J
Morgenavond slapen we voor de eerste keer in onze campervan. We zijn heel erg benieuwd!!

Liefs en kussies!

PS Ans, Jack eet ook appels, paprika en mais. Je hebt toch al vaker voor hem gezorgd... ? :P
Martijn, ja dat is een goede! Ik ga dat eens even opzoeken... helaas kan ik nog niets downloaden nu; internet is een beetje duur in het hotel. Misschien morgenochtend op het vliegveld (das gratis)
Els, zooooo lief! Geef Romy maar een dikke kus van ons :)