Omringd door honderd verschillende vogelgeluiden, van lieflijke fluitjes van de kleine vogeltjes tot aan het schelle geschreeuw van de papegaaisoorten, zit ik in de Blue Mountains mijn verhaal te schrijven. Jeroen is aan het douchen, nadat ik net zijn haar heb geschoren en terwijl het eten staat te pruttelen, dacht ik; laat ik de dag weer even op papier zetten.
Het is onze laatste echte ‘rijdag' en ook tevens de laatste nacht in onze camper. Jeroen en ik werden beiden met een blij gevoel wakker. De lucht was strakblauw en we hadden beiden heerlijk geslapen. We besloten dat we toch de Blue Mountains nog wilden zien en aangezien het ‘dichtbij' Sydney ligt, hoeven we er niet heel ver voor om te rijden. Rond 09.30 uur reden we weg.
Tegen 12 uur begon Jeroen een beetje chagrijnig te worden, want hij had niet verwacht dat het nog zo ver weg zou zijn... bovendien werden we weer om de haverklap verrast door wegwerkzaamheden en als klap op de vuurpijl kreeg Jeroen ruzie met een vent in een auto die ons er per sé niet tussen wilde laten. GEZELLIG! Hihi... maar toen we eenmaal bij Echo Point, in de Blue Mountains, aan kwamen rijden en we in de verte het uitzicht zagen, waren we beiden de rit alweer vergeten. Dit is echt adembenemend mooi, betoverend, niet te beschrijven, zo gaaf...!
We hebben bij het Visitors Centre wat informatie gehaald over campings en mogelijke wandelingen met een plattegrond en we hebben daarna snel, na een heerlijk turks broodje, het caravan park opgezocht. Het duurde vrij lang voor die dude achter de balie ons ging helpen... heel irritant, want terwijl wij daar stonden te wachten nam hij gewoon 3 telefoontjes aan, waarvan 2 uitgebreid reserveringen! Terwijl ik me van binnen stond op te vreten en stond te bedenken hoe ik de boel op stelten ging zetten, wanneer er geen sites beschikbaar meer zouden zijn, kwamen er steeds meer mensen binnen die ook geholpen wilden worden. Toen zag hij gelukkig in dat wij nu eerst aan de beurt waren en liet hij een telefoontje gaan (gelukkig voor hem, want mijn emmertje zat bijjjjjna vol..). De site is geregeld en we hebben de camper geparkeerd, ons omgekleed, water/zonnebrand/eerste hulpskit ingepakt en we zijn op weg gegaan voor de wandeling!
We hebben een prachtige wandeling gedaan die ons via de Katoomba Watervallen naar de Three Sisters leidde en vervolgens langs de Three Sisters via de Giant Stairway (800 treden) naar beneden. De Three Sisters zijn 3 toppen van ‘bergen'(910 meter hoog) die vroeger veel werden beklommen. Het behoort tot de werelderfgoedlijst en op de foto's kun je zien waarom. Er zit ook nog een aboriginal verhaal achter, maar daar zal ik jullie niet mee vermoeien. Na het uitkijkpunt en de trap om de Three Sisters heen, hebben we, ik met trillende benen van mijn spieren die het niet gewend zijn om zo'n stuk de trap af te lopen, onze weg vervolgd over paden door regenwoud, en langs nog meer watertjes, 4 kilometer lang naar de Scenic Valley; een commercieel gebied met houten paden waar ook oudere mensen en bijv. mensen met kinderwagens een stuk kunnen wandelen. De wandeling die we hebben gedaan, met name de 800 treden om de Three Sisters heen naar beneden, zijn alleen geschikt voor sterke wandelaars en dat bordje had niet iedereen gelezen! Toen we aan de afdaling begonnen zaten we achter 4 Japanse dames die op hakjes liepen... *zucht*. Sommige mensen snappen het niet helemaal! Of ze kunnen natuurlijk geen Engels... Dat is ook mogelijk! Ze zijn in ieder geval snel weer omgekeerd terug omhoog hihi!
In totaal hebben we denk ik 7 kilometer gelopen vandaag en zijn nog geen 3 uur onderweg geweest. Vanuit Scenic Valley zijn we rond 16.45 uur met een kabelbaan weer omhoog gebracht. Dat gaat dan ineens heel snel...
De Blue mountains heet trouwens zo, omdat er een blauwe gloed boven de vallei hangt. Het is echt een mooie gewaarwording en ik ben heel blij dat we hebben besloten om toch eerst deze kant op te gaan in plaats van rechtstreeks naar Sydney. Wat ik ook heel leuk vind zijn de hoeveelheden soorten vogels die je hier ziet. Toen ik binnen stond te koken (ja binnen want het is hier wel een stukje kouder omdat we hoog zitten), werd onze kampeerplek omgeven door verschillende soorten vogels! Ik heb al zo'n 3 soorten papegaaien op de foto kunnen zetten, waaronder 1 best grote kaketoe! Echt heel leuk om te zien. Ik heb in de verte ook alweer een kookaburra gehoord en dat is echt een hopeloos irritant geluid! De afgelopen vakantie hebben we dat veel gehoord en in Australia Zoo hebben we dan eindelijk gezien hoe zo'n beest er in het echt uit ziet. Het geluid wat ze maken lijkt net of er een aap keihard zit te lachen. Je zou het even op internet moeten opzoeken! Soms hoor je ze dus 's nachts en daar word ik dan echt wakker van he. Ik hoop dat ze ons vannacht laten slapen! Of ze moeten zich maar eens laten zien, dan kan ik er op zijn minst een foto van maken!
Met de laatste ingrediënten die we nog hadden staan heb ik vanavond een maaltijd in elkaar geflanst en alles wat we niet meer nodig hebben, zit nu in zakken om weggegooid te worden. Morgen moeten we de camper inleveren, dus dan moet alles weer ingepakt zitten! Spannend, nog 5 dagen Sydney, iets waar we toch wel lang naar hebben uitgekeken. Het is voor de verandering ook wel weer fijn om in een appartement te slapen, maar ik ga het leven in de camper, de vrijheid om te gaan en staan waar je wilt en het altijd bij je hebben van je veilige plekje, wel enorm missen! Ik heb het ontzettend leuk gehad met Jeroen samen op 6 m2, het is verrassend goed gegaan, ondanks de tegenslagen die we hebben gehad. We kenden elkaar natuurlijk al heel goed en we wonen al 5 jaar samen, maar een plek om je terug te trekken heb je hier niet, dus het is toch weer even wat anders. Maar ook dit kunnen wij samen aan, dus geen zorgen voor ons huwelijk! Haha.

Tot morgen in Sydney!

P. Sherman, 42 Wallaby Way, SYDNEY! ;-)
(ben benieuwd hoeveel mensen deze begrijpen, Elsje; niets verklappen!)