WOOO-HOO!!

We hebben echt 2 geweldige dagen achter de rug! De eerste, gisteren, kijk ik met gemengde gevoelens naar terug. Al jaren wilde ik een bezoekje brengen aan het door de familie Irwin opgerichte, en door Steve grootgemaakte, Australia Zoo in het plaatsje Beerwah, Queensland. Steve Irwin, zo achterlijk als veel mensen hem vonden, zo geweldig vond ik hem! Het was voor mij dan ook een pijnlijk moment toen ik hoorde dat hij in 2006 overleden was door een steek van een stingray, recht in zijn hart. Mijn droom om hem in zijn eigen dierentuin te ontmoeten viel op dat moment in duigen. Ik had graag dierenverzorgster willen worden, maar alleen als ik mijn stage of opleiding in een dierentuin in Australië kon doen, het liefst natuurlijk in Australia Zoo. Nu, na zoveel jaren, ben ik eindelijk in Australia Zoo, alleen Steve is niet meer. En daar word je overal in het park ook goed aan herinnerd. De dierentuin zelf was echt prachtig opgezet. Toen Jeroen en ik de plattegrond bekeken dachten we dat we tegen de middag wel klaar zouden zijn. Het was niet echt heel groot. Er was echter van alles te doen. Er lopen bijvoorbeeld verzorgers rond het park met dieren, zodat je ze kan knuffelen en ermee op de foto kan. Er zijn meerdere shows met veel informatie en voedersessies en je kan met een aantal dieren op bepaalde plekken op de foto. Ook kun je wandelingen met gidsen boeken en een ‘encounter’ met verschillende dieren boeken, zodat je ze echt van dichtbij mee mag maken. Van het laatste waren heel veel opties mogelijk, maar aangezien je overal extra voor moet betalen kun je je voorstellen dat hoe spannender het dier is, hoe duurder het wordt! De tijgers en cheeta’s werden het dus helaas niet (á 300 tot 500 dollar). Wat nu? Er is zoveel keuze?!?! Ik wist wel dat ik heel graag een koala vast wilde houden, want dat diertje heb ik nog de hele vakantie niet gezien. Om 10.30 was er een fotosessie met koala.. dat wilde ik sowieso doen! En de wildlife-show met verschillende dieren in het Crocoseum, wat ik ken van Animal Planet, leek ons ook leuk. Dan hadden we nog tijd voor 1 ‘encounter’ en omdat ik met name de Australische dieren wil leren kennen en Jeroen vond dat ik mocht kiezen (omdat Australia Zoo mijn droom was, lief he?), heb ik gekozen om de wombats te leren kennen. We mochten 20 minuten in het hok van de wombats en we mochten er 4 aaien en natuurlijk vragen stellen aan de verzorgers. Het was echt superleuk! Wat een leuke beestjes en ze zijn ook nog eens hartstikke intelligent en ondeugend! Dat verwacht je echt niet wanneer je ze ziet. Jeroen was ook helemaal weg van ze, dus we hebben het beiden leuk gehad. Naast al deze leuke dingen hebben we ook nog kangoeroes eten gegeven en geaaid, andere koala’s geaaid en olifanten eten gegeven. En dat allemaal naast alle andere dieren die we natuurlijk ook nog hebben gezien! We hebben echt een fantastische dag gehad en ondanks dat ik soms wel met een dubbel gevoel langs alle herdenkingsmonumenten enzo liep, had ik dit deze vakantie niet willen missen! Na Australia Zoo zijn we naar de Gold Coast gereden. Surfer’s Paradise staat bekend door, uiteraard, zijn goede surfstranden en het is ontzettend populair bij toeristen. Het wordt ook wel het Miami van Australië genoemd en het is het drukste gedeelte van de Gold Coast. Omdat we zelf niet zo van drukte houden, zijn wij doorgereden naar het zuidelijkste puntje van de Gold Coast en tevens de grens tussen 2 staten, namelijk Queensland en New South Wales. We hebben een caravan park gevonden in Coolangatta (QLD), een rustig dorpje aan de kust, wat tegen Tweed Heads (NSW) aan ligt. Bij de receptie lag de weersvoorspelling van de dag erna en het zag er veelbelovend uit! In Australia Zoo hadden we de hele dag wolken gehad, met af en toe wat miezer. Het was voor die dag heel fijn geweest, want ten eerste was het niet te heet om de hele dag rond te lopen en ten tweede houdt het publiek weg wanneer mensen denken dat het gaat regenen. Dit maakte dat het redelijk rustig in het park was en dat voor een zondag! Maar voor morgen stond er dus zon voorspeld en dat was voor ons belangrijk, omdat we nu eindelijk eens wilden gaan kijken of we ergens een surflesje konden gaan pakken. Ik was vanochtend niet echt vroeg wakker; 08.00 uur, maar dat kwam omdat ik me niet heel lekker voelde. Het was wel warm in de camper, dus de zon scheen inderdaad! Op internet hebben we vervolgens een surfschool opgezocht en een privéles geboekt voor 11.30 uur. Zo had ik nog eventjes de tijd om bij te komen. We hebben rond 10.00 uur eerst nog een heerlijk kop koffie aan het strand gedronken (ow wat heerlijk om eindelijk even in de zon aan het strand te zitten) en zijn op zoek gegaan naar onze surfcoach. Het was een hele jonge knul met blonde lange haren; echt een surfdude! Na ons omgekleed te hebben en wat instructies op het land, mochten we het water in. Jeroen stond na 2 keer al rechtop op zijn plank en heeft behoorlijk wat golven gepakt, terwijl ik nog liep te klooien en alle aandacht van de instructeur opeiste… zucht! Ik had in Nederland al eens een keertje gesurft met een teamuitje en toen is het me best goed af gegaan, dus ik had nu wel een beetje de balen dat het me niet goed lukte om rechtop te gaan staan. Gelukkig lukte het me tegen het einde van de les toch wel een paar keer goed genoeg om zelfvertrouwen te krijgen dat het me ooit wel echt gaat lukken. Haha! Jeroen heeft het helemaal naar zijn zin gehad en de coach heeft hem meerdere complimenten gegeven. We willen nu gaan kijken of we een dezer dagen nog ergens los een board kunnen huren, zodat we zelf kunnen oefenen! Na de surfles hebben we heerlijk aan het strand geluncht en zijn daarna vertrokken. Zodra we Coolangatta uit reden ging de tijd direct weer een uur verder, want in NSW doen ze weer wel aan zomertijd! Ingewikkeld die verschillende regels in Australië he? Haha. We zijn een stukje naar het zuiden gereden om aan te komen in het plaatsje Yamba, waar we ons nu bevinden. Yamba is in 2009 uitgeroepen tot de beste vakantieplaats van Australië en van wat we nu gezien hebben, kunnen we wel begrijpen waarom. Morgen meer!

Liefs!