Voor een van de weinige keren voeg ik weer 2 dagen in 1 verhaal, omdat het alweer lang geleden is dat ik een verhaal heb kunnen plaatsen op internet en jullie dan teveel moeten inhalen. Gisterochtend zijn we rond 07.30 uur uit Emerald vertrokken met nog ongeveer 650 kilometer te gaan. We hadden bedacht dat we dan tussen half 2 en half 3 wel op bestemming zouden aankomen en om 15.30 zou de barge (veerboot) vertrekken naar Fraser.
De weg verliep echter vrij moeizaam, omdat we om de 5 kilometer tegen wegwerkzaamheden liepen en aangezien we steeds dichter bij de kust komen, wordt het ook steeds drukker met auto's op de weg. We stonden dus regelmatig stil, te wachten tot de verkeersregelaar zijn bord met ‘stop' zou omdraaien tot er ‘slow' zou staan. Dit heeft ons veel vertraging opgeleverd, maar dat was nog niet alles! Het leek wel nationale ‘oversize'-dag, want we zijn zeker 8 trucks tegengekomen met een ‘oversize'-lading, waarbij we ook nog eens een aantal keer door de politie in de berm zijn gezet. Deze trucks vervoerden huizen en (in delen) megagrote machines voor de mijnen. Dat ding was echt niet normaal groot en had 2 weghelften (oftewel de hele weg) nodig om te kunnen rijden. Tijdens onze lunchstop stond zo'n truck met lading te wachten, dus die hebben we uitgebreid op de foto gezet. Dan zie je pas echt goed hoe groot dat ding is!
Onderweg hadden we telefonisch de overtocht met de barge voor 15.30 uur geregeld, maar al gauw hebben we deze tijd verzet naar 18.45 uur (de eerstvolgende), want half 4 gingen we nooit halen!
En inderdaad, om 15.55 stapten we het ‘kantoortje' van het Kingfisher Bay Resort in waar we onze tickets moesten halen, wat net op tijd was, want om 16.00 ging het kantoortje dicht!
Het kostte ons in totaal 128 dollar voor de overtocht (heen, en daarnaast terug met een onbemande barge), 34 dollar voor de auto-vergunning voor het eiland en 21 dollar voor de vergunning voor 2 nachten kamperen op het eiland. Het is toch belachelijk duur eigenlijk... maar goed, we hebben het ervoor over! Voordat we de overtocht gingen maken hebben we eerst nog even wat boodschapjes gehaald en getankt in Hervey Bay, een stadje wat bestaat uit meerdere aan elkaar geschakelde dorpjes waar vooral veel gepensioneerden wonen. Het is een prachtige omgeving met palmbomen en uitzicht op zee. Het is heel grappig, want we hebben de hele weg nog wolken en regen gehad en in Hervey Bay scheen volop de zon en waren de wolken verdwenen!
Om 18.30 mochten we, achteruit rijdend, de barge op en om 18.40 uur vertrokken we richting Fraser Island. Het was ondertussen al donker, dus van de overtocht konden we weinig zien! Op de ferry lekker broodje gegeten en de kaart bestudeerd... waar gaan we naartoe als we op het eiland aankomen? Het was 18 kilometer rijden naar de oostkust, naar de eerste plek waar we mochten kamperen, dus die kant gingen we op. Het was echt hartstikke spannend toen we de ferry na 45 minuten weer afreden, want het was pikdonker op het hele eiland en we wisten dat er ook wildlife op het eiland rondloopt, waaronder varanen (een soort grote hagedis) en dingo's (een soort wilde hond). Gelukkig was de weg geasfalteerd, we hadden verwacht dat we over zand moesten rijden!
‘Hey, daar staan bordjes!' Eastern Beach 18,3 km à Kingfisher Bay Resort ß stond erop. Nou, richting het strand dus maar! Toen we Kingfisher Bay Resort achter ons lieten, hield ook ineens het asfalt op en stonden we voor een hele steile weg naar boven te staren. Hmm... er lagen een soort matjes op, waarschijnlijk om genoeg grip te hebben, dus dat moet wel lukken. Jeroen heeft de 4WD-modus aangezet en heeft de klim ingezet. JEMIG WAT SPANNEND IS DIT! Na de klim van ongeveer 30 meter omhoog, wat Jeroen erg goed af ging, hielden de matjes op en reden we voor we het wisten op zand. De hele weg bestond uit zand! Het was een 1-baansweg, gemaakt dus van zand, en aan de zijkanten stonden bomen, voorzover we dat konden zien tenminste, want het was nog steeds donker! We hadden echt geen idee wat we allemaal konden verwachten en hoelang we onderweg zouden zijn. Je mocht hier 30 kilometer per uur rijden, maar dat gingen wij dus echt niet doen!
Uiteindelijk hebben we wat gaten in de weg, wat boomstronken en keien moeten trotseren, maar we hebben na ongeveer een uur rijden de oostkust, en dus het strand, bereikt! Wat fijn, want mijn spieren stonden onderhand stijf van de spanning hihi.
Maar waar mogen we kamperen? De kaart was erg onduidelijk en omdat het donker was, zagen we ook geen bordjes staan. We zijn een stukje over het strand gaan rijden en zagen na een paar minuten ergens licht branden. Gelukkig maar, hierdoor werd het ons duidelijk waar we naartoe moesten. We hebben onze camper achter een duin geparkeerd en lekker ons bedje klaargemaakt. Wat een uitzicht vanaf onze plek! We kijken zo de zee op! Hoe zal dat eruit zien als we wakker worden? :)
Nou echt prachtig dus! 's Nachts zijn we nog eventjes wakker geweest door dingo-gehuil, maar verder hebben we heerlijk geslapen en zijn we uitgerust wakker geworden door het geruis van de golven en de warme zonnestralen op ons gezicht.
De dag is verder echt fantastisch geweest! Het was superwarm weer en het eiland is echt prachtig! Het rijden op het strand is een megaervaring, we hebben het beiden gedaan! En het water is superblauw en het zand wit. We hebben een wandeling gemaakt naar een uitkijkpunt en hebben echt mooie foto's kunnen maken. In het water beneden zagen we nog vanalles zwemmen, waarschijnlijk schildpadden, manta-raysen haaien, maar het is ons nog onduidelijk wat het precies waren. We zijn bij een wrak van een boot geweest, hebben megagrote spinnen gezien, door heerlijk koud water gelopen en 14 kilometer over ruig terrein gereden (dit ging mij net iets te ver, maar oke). Ook hebben we nog een dingo zien lopen, wat toch bijzonder is, omdat ze voor een groot gedeelte zijn uitgeroeid nadat dingo's mensen hebben aangevallen en ook kinderen hebben doodgebeten.
We hebben ook nog 1 keer vast gestaan in het enorm zachte zand. Toen moest een andere auto ons eruit trekken! Haha, we kwamen er toen pas achter dat de 4WD 2 soorten versnellingen heeft; eentje voor over het strand voor snelheid en eentje voor ruig terrein met keien, rotsen, kuilen, zacht zand, modder enz. Dat had die pino van Apollo ons wel even uit mogen leggen! Pfff... maar goed, het is goedgekomen! Aan het eind van de dag hebben we weer in een duin geparkeerd en lekker spaghetti gegeten. Het is jammer dat we niet op internet kunnen, ik wil zo graag de foto's met jullie delen! Deze dagen op dit eiland staan voor ons op gedeelde eerste plaats met Kings Canyon. Wat een ervaring!

Hopelijk tot morgen (want we hebben hierna alweer een hele hoop meegemaakt!)