Alice Springs en de weg naar Queensland
Hey allemaal!
Momenteel verblijven wij op een parkeerplaats, een rest-area zoals ik eerder heb beschreven, midden in de outback, 240 kilometer voor Queensland. Jullie zullen begrijpen dat we geen internet hebben en daarom heb ik besloten gisteren en vandaag in 1 verhaal samen te voegen. Anders wordt het wel heel veel inhalen voor jullie! En zoveel hebben we toch niet beleefd, aangezien Alice Springs geen boeiende stad is en de outback veel van hetzelfde ;-).
Toch hebben we wel wat te vertellen natuurlijk, anders had je dit nu niet zitten lezen!
De dag dat we in Alice Springs wakker werden hebben we uiteraard eerst uitgeslapen. Dat doen we als we ergens 2 nachten staan. De slaap moet je af en toe wel even inhalen, anders is het niet vol te houden met elke dag vroeg op en hele stukken rijden.
Alice Springs leek me een hele leuke stad, toen we hier naar binnen reden. Het was behoorlijk groen in de buitenwijken en het oogde erg gezellig. Helaas hebben we tijdens deze dag de andere kant van Alice Springs gezien en de regen hielp er ook niet echt bij om het vrolijk te laten lijken. Toen we het centrum in reden zat het vol met aboriginals. Ze zitten de hele dag daar te hangen met elkaar, hard pratend, boeren latend en stinkend want die mensen wassen zich volgens mij ook niet... Echt waar, we liepen langs een stel in de supermarkt en ze lieten gewoon keihard een boer... en even later, op de parkeerplaats, stond er gewoon eentje te plassen! Wat een vieze mensen! Ook vinden we ze een beetje eng, want ze kijken allemaal zo boos; alsof wij hun stammen hebben opgejaagd en uitgemoord. Ik vind het echt heel erg om te zeggen, want als er iemand niet discrimineert, ben ik het wel! Maar dit zijn toch wel dingen die mij opvallen. En dan mag het bij hun heel gewoon zijn als je kinderen naakt over straat lopen, daar hoef ik toch niet tussen te leven...
Wat wel heel leuk en interessant was, was de school of air die wij hebben bezocht. Dit maakt het bezoek aan Alice Springs meer dan waard. The school of air is een systeem voor kinderen die binnen een straal van 1,3 miljoen km2 wonen en via internet, telefoon, fax en post les krijgen. Dit zijn kinderen van cattle-stations (oftewel veeboerderijen), aboriginal gemeenschappen, toeristenfaciliteiten (bijv. zoals Ayers Rock resort of wegrestaurants), nationale parken en militaire bases. Deze kinderen hebben geen school in de buurt en al helemaal geen buurtkinderen. Dus in 1951 werd de eerste radioschool opgericht. Het is bijna niet voor te stellen hoe dat allemaal in zijn werk gaat en dat dat voor hun heel normaal is. De meeste cattle stations hebben zoveel land, dat ze zelfs een air strip hebben, een stuk land waar vliegtuigen landen met bijv. post! Via die weg krijgen de kinderen dan ook hun schoolwerk. Het leuke aan the school of air die wij bezocht hebben vonden wij, was dat er tijdens ons bezoek 2 leraressen aan het werk waren en dus lesgaven achter hun computer. We hebben nog veel meer info, maar dat schrijven we hier allemaal maar niet op. Ik zou zeggen; google het of kom eens bij ons langs als we terug zijn ;-).
De andere bezienswaardigheid die wij hebben bezocht was de basis van de Royal Flying Doctors. Tot 2007 zat de telefooncentrale hier gevestigd, maar deze is toen verhuisd naar Port Augusta. Die telefooncentrale stond nog wel helemaal intact in het gebouw en daar hebben we natuurlijk rondgekeken. De radio staat nog aan en staat doorgeschakeld naar Port Augusta. Nu hebben ze hier nog wel de vliegbasis vanwaar alle vliegtuigen vertrekken. Ze bestrijken in totaal een diameter van 600 kilometer om Alice Springs heen! Gemiddeld vliegen ze 6 keer per dag uit vanaf Alice Springs voor noodhulp.
Verder was er in Alice springs niet zoveel te beleven, maar we hadden ook zoveel tijd doorgebracht in de School of Air en in de supermarkt, dat de dag alweer praktisch om was. Zoals jullie weten; om 17.00 uur gaat alles dicht! Eenmaal op de camping moesten we gaan koken en aangezien de regen nog niet was opgehouden, konden we niet bij onze camper koken en waren we gedwongen om in de gezamenlijke buitenkeuken te koken. Dat was nog wel lastig, omdat er meer mensen dat idee hadden en het dus best druk was, maar uiteindelijk hebben we heerlijke gebakken aardappeltjes,salade en hamburgers gegeten. De volgende dag, vandaag dus, vroeg eruit, want we moesten minimaal 710 kilometer rijden richting Queensland! In totaal moeten we 2285 kilometer rijden en we hebben het gepland om het in 3 dagen te doen. Onderweg hebben we niet zoveel gezien, met uitzondering van de Devil's Marbles. Dat zijn gigantische ronde rotsblokken die plotseling opduiken vlak voor Tennant Creek. Verder was het spannende stuk wat ons op de been hield, alle overstromingen die de snelwegen hebben geteisterd. Dat is heel normaal in deze tijd van het jaar, maar wij hebben zoiets nog nooit gezien, dus voor ons is het best vreemd! Je rijdt 110 en ineens staat er een bordje; water on the road. De eerste keer leek het niet zo ernstig, een beetje nattig alleen, dus Jeroen reed er met 100 overheen toen we erachter kwamen dat er toch wel minstens 10 cm water lag en we over het wegdek gleden! Wat zijn wij geschrokken! Zelfs Jeroen! Gelukkig weet Jeroen wat hij moet doen en heeft hij ons veilig eruit gehaald, maar de keren erna dat het wegdek nat leek, zijn we rustig genaderd! De meeste plassen zijn we met 30 km/uur doorheen gereden (ik heb ook een stuk gereden), maar 1 plas was echt ernstig diep! 40 centimeter diep, maar ja, dat was natuurlijk pas op het einde van de plas (die zeker 20 meter lang was) en toen we eenmaal reden, konden we niet meer terug natuurlijk. Dat stuk staat op film, wel leuk om terug te zien, maar toen was het wel echt spannend hoor! Nu staan we dus met een aantal anderen gratis te kamperen en zijn we net ernstig belaagd door tientallen muggen. Het is echt slagveld in onze camper! We gaan maar niet meer naar buiten, zelfs niet om te plassen. Jeroen heeft een fles en ik hou het maar op.... Hopelijk lukt me dat tot morgenochtend!
Slaap lekker mensen. Ben benieuwd of er nog kangoeroes langshuppelen vannacht! :)
Xxx JenL
Reacties
Reacties
Ik zit hier keihard te lachen, wou dat ik erbij was...boerende aboriginals >>> burp
Goed dat jullie de humor ervan inzien. In het hele grote avontuur dat jullie beleven past ook zo'n ervaring. Mooie foto's van de wallaby's. Veel plezier verder.
Groetjes en Knuffels van ons
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}