De afgelopen dagen heb ik een aantal keer geschreven over geluk; we hebben prachtig weer gehad de hele week in Tasmanië en dat terwijl er hier 3 meter per jaar aan regen valt. Het is dus erg fijn voor ons dat wij de hele week amper regen hebben gevoeld (wel 1 keer hebben gezien toen we in de auto reden). Ik vond dat we hiermee echt veel geluk hadden!
Nu vind ik dat Jeroen en ik onszelf sowieso gelukkig mogen prijzen. Sinds wij elkaar hebben gevonden hebben we beiden hard gevochten om een mooi leven op te bouwen en we hebben beiden voor een groot deel bereikt waar we naar hebben gestreefd. Mag ik dan ook van geluk spreken? Of is dit een combinatie van doorzettingsvermogen en doelgerichtheid? Het zal weliswaar het laatste zijn, maar nog steeds vind ik dat Jeroen en ik geluk hebben gehad. We hadden elkaar ook niet tegen hoeven komen en dan had ons leven er heel anders uit gezien. Wil niet zeggen dat we dan geen mooi leven hadden kunnen hebben, maar voor ons gevoel kan ons leven er op dit moment niet beter uit zien. Ik vind dat ik geluk heb dat ik zo'n leven mag leiden, zoals ik dat nu doe.
Ik geloof aan de andere kant ook dat dingen niet zomaar gebeuren; er is altijd ergens een reden voor. Toeval bestaat in mijn ogen niet; iets heeft zo moeten zijn! Dan zou je toch bijna zeggen dat geluk ook niet bestaat en dat geluk je dus niet komt aanwaaien. Om geluk te ervaren, moet wat voor worden gedaan! Dit heb ik wel ervaren in de jaren van mijn leven. Ik had, na alle ellendige dingen die ik heb meegemaakt, dakloos kunnen zijn, verslaafd kunnen zijn aan drugs of alcohol of geen diploma's kunnen halen en mijn leven lang in een fabriek kunnen werken, maar dit is niet het geval. Geluk? Toeval? Nee, dat zijn keuzes die ik zelf heb gemaakt en de dingen zijn zo gelopen met een reden. Ik ben wijzer, heb meer levenservaring en kan dit goed gebruiken in mijn huidige werk als hulpverlener. Ook weet ik dat, ondanks alle ellende, dingen altijd goedkomen; zoals ik al zei; dingen gebeuren met een reden! Je kan me ook een positivo noemen, zelfs als ik af en toe wat somber kan zijn.
Maar sommige dingen heb je niet in de hand, zoals dat we de hele week mooi weer hebben gehad. Ik noem het geluk, maar ik denk ook dat we niet zomaar mooi weer hebben gehad en dat we ook voor dit ‘geluk' hebben moeten werken. Ik geloof dat we zijn beloond voor al ons harde werk van het afgelopen jaar. Maar ja, dan vraag ik me toch wel af waarom we nu voor 4 uur op het vliegveld zitten te wachten, omdat onze vlucht is vertraagd. En dat we vandaag om 15.30 uur pas in Adelaide aankomen, terwijl we er om 09.00 uur zouden moeten zijn. Is dit dan ongeluk? Misschien toch toeval? Zoals ik al zei; daar geloof ik niet in. Wellicht is het schrijven van deze blog de reden en ben ik aan het nadenken gezet over hoe fijn ons leven is en dat ik gelukkig kan zijn, omdat ik in Australië ben, ook al zitten we vast op het vliegveld. Het is misschien even niet leuk, maar ik mag toch van geluk spreken dat ik in ieder geval samen met Jeroen hier ben!

Interessant om over na te denken; binnen 2 minuten nadat ik klaar was met het schrijven van deze blog werd er omgeroepen dat de vlucht toch eerder gaat vertrekken dan gepland. Wat een geluk! Of toeval! Of toch niet? Ik ben in ieder geval tot de conclusie gekomen; toeval bestaat niet en geluk moet je maken! :)