Wat een heerlijke nacht hebben we gehad! En wat stonden we op een geweldig caravan park! Het was vrij klein, maar daardoor juist wel charmant. Achter ons was een heuvelrug met alleen maar bos, dus dat was heerlijk wakker worden! Voor het eerst in 2 dagen konden we ook heerlijk douchen en we hebben echt de juiste camping hiervoor uitgekozen! Wat een heerlijkheid en schoon en geen beestjes! Alle doucheruimtes die ik tot nu toe had gezien hadden wel spinnenwebben enzo en jullie snappen vast dat ik daar alleen in ga staan als ik echt moet! Hihi. Nu hoefde ik niet de hele tijd om me heen te kijken of er niet een spin me van achter ging laten schrikken.
We hebben lekker rustig aan gedaan vanmorgen. We hadden geen wekker gezet en we hebben beiden heerlijk lang en in 1 ruk door geslapen. Ik heb geloof ik een nacht van 9 uur gemaakt.
Iets over tienen zijn we op pad gegaan richting Rosebery. Een hike naar de Montezuma Waterfalls stond voor vandaag op het programma. Na 3 kwartier rijden kwamen we bij de afslag naar de Montezuma Falls Walk; een 6 kilometer lange kronkelige steile weg omhoog. Tot 500 meter voor de parkeerplaats ging alles prima; het was een goed geasfalteerde weg, alleen een beetje spannend met al die bochten en de mogelijkheid van tegenliggers. Op een gegeven moment raakte het asfalt op en na 200 meter over bobbels en hobbels door uitstekende stenen en gaten in de weg begonnen we te twijfelen of we wel op de goede weg waren. In onze gidsen stond niks geschreven over dat de weg naar de wandeling voor 4WD-auto's was, dus we snapten er niets van. Jeroen is uitgestapt en te voet verder gegaan om te kijken of er om de hoek iets te zien was, wat kon duiden op of we goed zaten. Gelukkig zag hij verderop een bordje staan dat na 200 meter de parkeerplaats was. Die 200 meter konden we nog wel gokken, aangezien we toch al ver waren. De terugweg zien we dan wel weer!
Nadat we geparkeerd hadden kon een man ons vertellen dat de regen veel van de kleinere steentjes en grind heeft weggespoeld en dat het daarom zo puntig was allemaal. Een 4WD-weg is schijnbaar nog veel erger! Gelukkig maar.
We hebben wat broodjes gesmeerd, zodat we die bij de watervallen konden oppeuzelen en de rugzak ingepakt. Genoeg water natuurlijk, want de hike zou in totaal 3 uur duren (zonder pauzes).
Inspuiten met insectenspul (bedankt Jess en Sander!!), insmeren met zonnebrand (wederom bedankt Jess en Sander hihi), camera's mee en we konden vertrekken. De wandeling leidde ons door het regenwoud waarin we met name veel soorten paddenstoelen en schimmels hebben gezien. Spierwitte, oranje en zelfs knalrode paddenstoelen! Uiteraard hebben we daar fotootjes van gemaakt.
De weg waar nu de track ligt is vroeger een treinrails geweest (ze hebben hier wat met treinen denk ik). Bij de helft van de route liggen de bielzen nog open en is het spoor dus zichtbaar. Ook de brug over het water bij de waterval lag er nog, maar is niet meer toegankelijk na bijna 100 jaar. Het treinspoor is overigens in 1914 door de eerste Wereldoorlog verwoest en is sindsdien niet meer gebruikt. De waterval was prachtig. Het is de hoogste waterval van Tasmanië met 113 meter. Het was niet zo heel druk met mensen. We zijn maximaal 20 mensen tegengekomen. Iedereen praat hier tegen je; waar je vandaan komt, wat je gaat doen enz. Af en toe wel vermoeiend al die praatjes in het Engels. Die Australiërs zijn namelijk voor geen meter te verstaan. Ze slikken de helft van hun zin in! Dus ik knik vaak maar gewoon en lach een beetje.
Voor de waterval was trouwens een nieuwe brug gemaakt... eentje die ik nooit meer zal vergeten kan ik jullie vertellen! Het was namelijk zo'n hangbrug waar je niet met zijn tweeën naast elkaar op kan. Er staat ook zo'n bordje naast; niet meer dan 2 personen tegelijk op de brug. Gelukkig zag ik dat bordje naderhand pas, anders was ik er denk ik niet eens op gegaan! Maar nu heb ik dat dus wel gedaan. Knap he, van mij? Het was echt hoog... denk ik tenminste, ik weet het eigenlijk niet, want ik heb niet omlaag gekeken! ‘Recht vooruit en gaan' was mijn motto! Halverwege gauw wat foto's gemaakt van de waterval en snel doorgelopen! Haha. Probleem was alleen dat ik ook nog terug moest. Het pad liep wel door, maar de overige 14 kilometer gingen we maar even niet doen! Toen ik terug over de brug liep ging Jeroen voor de grap even springen... nou dat vond ik natuurlijk niet leuk! Wat ik toen heb gedaan, kunnen jullie alleen maar raden ;).
Het was uiteraard geen hangbrug van hout en touwen hoor, dat had ik natuurlijk nooit gedaan! De hangbrug was gemaakt van staal en hing met stalen kabels vast. Dat maakte dat ik er wel vertrouwen in had.
De track die we hebben gelopen was in totaal 9,3 kilometer, maar voelde veel langer! Ik was redelijk moe halverwege de terugweg en ja, dan moeten we nog 45 minuten ofzo! Tegen het einde van de wandeling voelden we wat regendruppels wat me wel weer wat energie gaf. Gauw doorgelopen dus, want als het hier losbarst met regen ben je binnen 2 seconden doorweekt. Jeroen en ik zijn niet echt gekleed op regen; we hebben niet eens een regenjas bij ons! Wel hebben we beiden wandelschoenen waar ik blijer mee ben dan ooit tevoren! 2 jaar geleden gekocht voor onze Amerika-reis met MelS, maar toen niet heel veel gebruikt, nu doe ik ze amper uit! Die dingen zitten echt super comfortabel.
We waren precies op tijd bij de auto en een nat pak is ons gelukkig bespaard gebleven. Hierna zijn we moe, maar voldaan naar Rosebery gereden om nog wat boodschapjes in te slaan en te tanken. Hierna was het ongeveer 50 minuten rijden naar Cradle Mountain waar we nu zijn. De camping zat vol, waardoor we nu op een parkeerplaats staan met een speciale vergunning. Die heb je hier wel nodig, want de parkranger is al een paar keer langs geweest om voertuigen te controleren. Zonder vergunning mag je hier absoluut niet staan. Dan zouden we eerst naar de grote weg terug moeten en daar langs de kant van de weg gaan staan. Vind ik dit toch wel prettiger. We hebben vanavond pasta met pesto, gehakt, paprika en salami gegeten. Was echt heel lekker na een dag met zo'n lange wandeling! Het is nu 20.50 nu ik dit type. Bij jullie is het nu zaterdagochtend 10.50 uur. De meesten zullen nu wakker worden. Echt zo jammer dat we nu geen internet hebben, anders hadden we even kunnen skypen nu jullie (bijna) allemaal vrij zijn! We zijn erg benieuwd hoe het met iedereen is. We lezen alle reacties met veel plezier en zouden graag naar iedereen persoonlijk terug reageren. Het is zo jammer dat het vaak lastig is om websites te downloaden, anders hadden we natuurlijk allang wat mailtjes gestuurd. Hopelijk is het straks in de stad wat makkelijker.

Nou Jeroen en ik gaan denk ik even een potje kaarten ofzo en dan lekker slapie doen. Morgen hopelijk een beetje op tijd op voor een mooie wandeling!

Xxxxxjes en liefs!